xa0گفتم این احساس تازه در دلم کار تو بودxa0گفت دستم را رها کن من چه کارت داشتم؟xa0پری کوتی

در دل توست خانه ام باز نگو بی خبریمنکر من نباش من نیم تو هستم ای پریxa0xa0بر گل هم سرشته شد قلب من و تو در ازلxa0صبر کن احتیاط کن قلب مرا که میxa0بریxa0چشم به هم گذاشتم بلکه نبینمتxa0ولیپشت دو پلک دیدمت نیستی و م

از کنارم رد شدی یک روز مجبور اتفاقیxa0ریخت قلبم ناگهان بی هیچ منظور اتفاقیxa0xa0من که برگشتم تو هم برگشته بودی در پی منxa0تا که پرسیدی چه شد گفتم همین جور اتفاقی...xa0حس گنگی چشمهایم را به چشمانت گره زدxa0من نمی

با با خودم چندی ست در حال کلنجارمحاxa0حال من خوش نیست از این وضع بیزارمxa0xa0ب برف می بارد ولی خیلی هوا گرم استxa0ت ت تپش دارم ا ا انگار بیمارمxa0xa0باید بیاندیشم که این آ آخرین شعر استxa0باید به ن ن نقطه ضعفم دست

xa0باز دلتنگم سکوت گاه گاهم را نبینxa0پیش تو تسلیم تسلیمم نگاهم را نبینxa0xa0ارتش انبوه گیسویم سپر انداختهxa0شورش و بلوای پرشور سپاهم را نبینxa0xa0این کمانداران که می بینی بی آزارند پساخم بی منظور ابروی سیاهم را نب

xa0این چه اصراری ست در حال و هوای یک نفرxa0بر صدایم باز می پیچد صدای یک نفرxa0xa0باز دستم بی اداره می رود سمت قلمxa0نقش بسته گرد شعرم رد پای یک نفرxa0xa0نور مهتاب و تب و تاب و شب و چشم شرابxa0باز هم رنگ نگاه آشنای یک

لعنتxa0به وجودم که...مرا دوست نداریxa0پری کوتیxa0

xa0بگذار با خیال تو از خود گذر کنمxa0بگذار از جهان حقیقت حذر کنمxa0xa0آری درست کار جهان منصفانه نیستxa0آخر چگونه با بدِ تقدیر شر کنمxa0xa0شاید در این میانه دری هم به تخته خوردبگذار با تو تا شب رویا سفر کنمxa0xa0سردم شد

از قد و قامت سالار علمدار نگوxa0آن برازنده تر از سرو و سپیدار ...نگوxa0صوت لالایی و آوای جگر سوز ربابxa0از صدای عطش و دیده ی خونبار...نگوxa0xa0نقش صحرا شده اندام علی اکبر منxa0اصغر تشنه لبم رفته به پیکار...نگوxa0xa0ا

چایمان را همxa0نوشیدیمعزیزمxa0من از اینجاxa0می گویمتو از آنجاxa0بگوچسبیدxa0پری کوتی

آرزو کردمxa0کاش شعر شوماز خیالت برخیزمبر دلت بنشینمدر صدایت جاری شومو لبانت را...نگران نشو...گفتم آرزو...گفتم شعر...xa0پری کوتیxa0

xa0دیگر نمی خواهم نیا این پاییز را هم حرام کن نبودنت را می خواهم خیلی دوستم دارد xa0پری کوتی

xa0با وجود تو عشق آسان کردبر دلم رنج زندگانی رادر کنارت چه زود سر کردمروز و شبهای نوجوانی رایاد دارم به خنده می گفتیمادر این قدر کوچک است آخر؟زیر چادر نماز من بودیهمه اوقات آسمانی رادستهایت که نرم و کوچ

ای کاش تنم آینه ای رو به تنت بودهر لحظه دلم در تپش آمدنت بودxa0هر صبح تو را درهم و ژولیده ببینمهر روز خدا ناظر برخاستنتxa0بودxa0سبزینه ی چشمت شب تاریک نگاهمچشمان من و دامن سبز چمنت بودxa0نزدیک بیایی که مرا (ه

هر چند که اشتباه دارم خیلی چشم و دل سربه راه دارم خیلی xa0برگرد بگو چه کرده بودم با تو برگرد که من گناه دارم خیلی xa0پری کوتی

xa0عذر می خواهم که قلبت را هوایی می کنمتا تو را می بینم احساس رهایی میکنمxa0(کار من پیوسته آزار است گویی نیست،هست)حتم دارم بر دلت فرمانروایی می کنمتا که از دلتنگی بسیار می خوانی ببخشناگزیرم با صدایت هم ص

xa0من که بخشیدم عطایت را لقایت مال اوروزگارت پابه پای روز و ماه و سال اوxa0احتمالا، ظاهرا، حتما، نمی دانم، ولیشاید اصلا مثل بخت من نباشد فال اوxa0من که بازوهای خود را در بغل دارم...بروخو گرفتم با زمستان باز

xa0فرق چندانی ندارد امشب و شبهای پیشدوستت دارم ولیکن یک دقیقه بیشترxa0پری کوتی

xa0بماناز اینجا تکان نخورتا بنویسمت تو فقط همینطور زیبا باش xa0پری کوتی

xa0xa0عاشقانه ترین عاشقانهxa0نام من است از لبان تو xa0پری کوتی