او...

من که بخشیدم عطایت را لقایت مال او

روزگارت پابه پای روز و ماه و سال او

احتمالا، ظاهرا، حتما، نمی دانم، ولی

شاید اصلا مثل بخت من نباشد فال او

من که بازوهای خود را در بغل دارم...برو

خو گرفتم با زمستان بازوانت شال او

حتم دارم می رسد روزی که از تو...بگذریم

نه نمی خواهم نباشد مثل من اقبال او

تا خریدارش شوی وقتی برایت ناز کرد

تا نفهمد لحظه ای هم حال من را حال او

یا اگر با او چنان باشی که با من...،آنچنان

وای از حال دل من وای بر احوال او

پری کوتی