قافیه

کنارش سایه ی سروی می آید پابه پای او

کجاها برده احساس تو را حال و هوای او

صدایش می زنی از شوق می لرزد النگویش

به گوش باد می پیچد صدای تو صدای او

نگاهش می کنی او بی اراده چشم می بندد

سپردی دستهایت را به گیسوی رهای او

هزاران 1 می ریزد از پیراهنش گویی

تو داری شعر می گویی برای او برای او

سرت بر دامن پرچین او من خواب می بینم

نوازش می کنم موی تو را با دستهای او

فرزانه کوتی