آدم

به سلامت که می روی غم نیست

بی تو رویا و دلخوشی کم نیست

گل و شمع و چراغ و آیینه

هر کسی زیر سقف محرم نیست

مرهمی را که بسته ای بردار

نمک برای زخم مرهم نیست

او که بی تابی از تب چشمش

گوشه ی تیز ناخنم هم نیست

تو از آیینه ات رکب خوردی

چشمهایت امید قلبم نیست

هر که با نام عشق حوا جان

سر راهت نشست آدم نیست

پری کوتی