قصه

ما راهمون جداجداس

یه قصه ی دنباله دار

کنار هم مسافریم

شبیه ریلای قطار

یه شب میون راه ما

یه سایه ی بی انتها

نگاهتو ازم گرفت

کشید میون سایه ها

می بینمش میون مون

گرفته شب های منو

داره تو گوش ت می خونه

تموم شعرای منو

به حرمت وفای شعر

به یاد شب های غزل

به صبح رویای محال

به سفره ی نون و عسل

خیال کن این یه قصه بود

میون دفترای ما

واسه دلای بی تپش

مسافرای بین راه

به آسمون شهرمون

به چشمای شراب تو

به رهگذار خاطره

نگاه نیمه خواب تو

میمونه ردپای تو

کنار واژه های من

تا گرگ و میش رویاها

تا صبح بوسه های من

خونه ی خوش نشین من

چاهااار خونه های تو

خیال گونه های من

رو خواب شونه های تو

فرزانه کوتی